سهم روش های کلاسیک و نوین مهار غیرشیمیایی در برنامه های جهانی مدیریت علف های هرز: الزامات و چالش ها
کد مقاله : 1134-THIWSC
نویسندگان
مهدی راستگو *
هیات علمی
چکیده مقاله
در دهه‌های اخیر، مقاومت علف‌های هرز به علف‌کش‌ها، نگرانی‌های زیست‌محیطی و سیاست‌های کاهش مصرف نهاده‌های شیمیایی، ضرورت بازنگری در مدیریت علف‌های هرز را افزایش داده است. روش‌های غیرشیمیایی، شامل رویکردهای کلاسیک (از جمله تناوب زراعی، کاشت تأخیری، استفاده از مالچ، کنترل فیزیکی و غیره) و فناوری‌های نوین (سامانه‌های هوشمند، یادگیری ماشین، ربات‌های وجین‌گر و غیره) به‌عنوان جایگزینی پایدار معرفی شده‌اند. با این حال، سهم این روش‌ها کمتر از ۱۰ درصد بازار جهانی است و بیش از ۹۰ درصد بازار در اختیار علف‌کش‌ها باقی مانده است. این عدم توازن به دلیل تسلط گفتمان فنی بر علف‌کش‌ها، سهولت و سرعت مصرف آن‌ها، حمایت مالی شرکت‌ها، نبود مشاوره متخصص، نگرش کوتاه‌مدت کشاورزان و پیچیدگی، هزینه و ادوات تخصصی روش‌های غیرشیمیایی است. برای مقابله با این چالش‌ها، راهبردهایی نظیر تدوین سند ملی مدیریت غیرشیمیایی، مشوق‌های مالی، بیمه‌های حمایتی، اصلاح مفاهیم آموزشی دانشگاهی، تولید محتوای ترویجی چندرسانه‌ای، تشکیل گروه‌های همیار کشاورز، ترویج کشاورزی قراردادی و برندسازی محصولات و ادوات غیرشیمیایی پیشنهاد شده‌اند. ترکیب علمی و عملی رویکردهای کلاسیک و نوین به همراه اصلاح نظام دانش، آموزش، ترویج، بازار و سیاست‌گذاری می‌تواند زمینه‌ساز توسعه مدیریت غیرشیمیایی و کشاورزی پایدار باشد.
کلیدواژه ها
راهبردهای ترویجی و سیاستی، روش‌های کلاسیک، فناوری‌های نوین، کشاورزی پایدار، مدیریت غیرشیمیایی علف‌های هرز، مقاومت به علف‌کش
وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی