تأثیر تاریخ کاشت، تراکم بوته و مدیریت علف‌های هرز بر عملکرد و اجزای عملکرد سویا (Glycine max L.)
کد مقاله : 1120-THIWSC (R2)
نویسندگان
حبیبه سلطانی نراب *1، علی قنبری2
1دانشجو علوم علف های هرز دانشگاه فردوسی مشهد
2دانشیار دانشکده کشاورزی گروه اگروتکنولوژی دانشگاه فردوسی مشهد
چکیده مقاله
این پژوهش به منظور بررسی تأثیر تاریخ کاشت، تراکم بوته سویا و مدیریت علف‌های هرز بر عملکرد سویا (رقم ویلیامز) اجرا شد. آزمایش در قالب طرح اسپلیت-اسپلیت پلات بر پایه بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار در سال ۱۳۹۲ انجام شد. تیمارها شامل سه تاریخ کاشت به عنوان عامل اصلی (۲۸ فروردین، ۲۲ اردیبهشت، ۱۶ خرداد)، چهار تراکم کشت سویا به عنوان عامل فرعی (۳۰، ۴۰، ۵۰، ۶۰ بوته در مترمربع) و دو سطح مدیریت علف‌های هرز به عنوان عامل فرعی - فرعی(کنترل و عدم کنترل) بودند. نتایج نشان داد که در تاریخ کشت ۲۲ اردیبهشت با تراکم ۴۰ بوته سویا در مترمربع و کنترل علف‌های هرز به‌طور معنی‌داری بالاترین عملکرد دانه (1/1973کیلوگرم در هکتار) و عملکرد بیولوژیک (1/4200 کیلوگرم در هکتار) مشاهده شد، که نسبت به کشت زودرس (۲۸ فروردین) و دیررس (۱۶ خرداد) به ترتیب 3/50 درصد و 1/33 درصد افزایش عملکرد ایجاد کرد. همچنین کنترل علف‌های هرز به تنهایی 5/70 درصد بهبود در عملکرد بیولوژیک داشت. این مطالعه نشان می‌دهد که بهینه‌سازی تاریخ کاشت، تراکم و مدیریت علف‌هرز می‌تواند به‌طور چشمگیری عملکرد سویا را افزایش دهد. بنابراین، کشت در ۲۲ اردیبهشت با تراکم ۴۰ بوته سویا و کنترل علف‌های هرز به کشاورزان مناطق با اقلیم مشابه توصیه می‌شود.
کلیدواژه ها
رقابت، عملکرد دانه، عملکرد بیولوژیک، کنترل علف‌های هرز
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر