رسانش هدفمند علف‌کش‌ها با استفاده از نانو ذرات زیستی پلیمری: رویکردی نوین در مدیریت علف‌های‌هرز
کد مقاله : 1115-THIWSC (R1)
نویسندگان
الهام صمدی کلخوران *1، محمدتقی آل ابراهیم2
1استادیار پژوهشی بخش تحقیقات گیاه پزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان همدان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، همدان، ایران
2استاد علوم علف‌های‌هرز، گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده علوم و فناوری کشاورزی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
چکیده مقاله
نانوفرمولاسیون‌های پلیمری زیست‌پایه به‌عنوان سیستم‌های نوین در رسانش علف‌کش‌ها، پتانسیل قابل توجهی برای غلبه بر برخی محدودیت‌های فرمولاسیون‌های متداول از جمله رهایش سریع، پایداری پایین و پیامدهای نامطلوب زیست‌محیطی نشان داده‌ است. این سیستم‌ها با فراهم‌سازی رهایش کنترل‌شده و پاسخگو به محرک‌های محیطی نظیر pH، دما و رطوبت، می‌توانند تنظیم دز و الگوی آزادسازی ماده فعال را بهبود بخشند. در این مقاله، مکانیسم‌های اصلی رهایش شامل انتشار، انحلال، فرسایش، تورم و تخریب ساختاری بررسی شده و تأثیر ویژگی‌های پلیمر و ساختار نانوذرات بر عملکرد آن‌ها مورد ارزیابی قرار گرفته است. همچنین نقش پلیمرهای زیست‌تخریب‌پذیر طبیعی و سنتزی، از جمله کیتوزان، آلژینات، پکتین، پلی‌لاکتیک‌اسید و پلی ‌ε - کاپرولاکتون، در افزایش پایداری، کاهش سمیت و بهبود کنترل رهایش مورد تحلیل قرار گرفته است. نتایج مطالعات نشان می‌دهد که اگرچه این نانوفرمولاسیون‌ها می‌توانند به کاهش دز مصرفی و افزایش کارایی علف‌کش‌ها کمک کنند، چالش‌هایی مانند وابستگی عملکرد به نوع پلیمر، ناپایداری رفتار رهایش در شرایط واقعی مزرعه، پیچیدگی فرآیند تولید و کمبود داده‌های اکولوژیک بلندمدت همچنان پابرجاست. از این‌رو، توسعه و کاربرد عملی این فناوری مستلزم انجام مطالعات استاندارد مقایسه‌ای، آزمون‌های میدانی بلندمدت و ارزیابی جامع ریسک‌های زیست‌محیطی است.
کلیدواژه ها
پلیمرهای زیستی، رهایش کنترل شده، نانوفناری، نانوکپسول
وضعیت: پذیرفته شده مشروط