| کارایی برخی علفکشهای رایج در مدیریت شیمیایی علفهای هرز در کشت مستقیم برنج (Oryza sativa) |
| کد مقاله : 1072-THIWSC (R5) |
| نویسندگان |
|
فرخدین قزلی * کارشناس محقق گیاهپزشکی |
| چکیده مقاله |
| برنج، یکی از مهمترین گیاهان زراعی و غذای اصلی بیش از نیمی از جمعیت جهان است. سیستم متداول کشت برنج (نشاکاری در خاک گل خراب شده) نیازمند مصرف مقادیر زیادی آب است. به دلیل خشکسالی و کم آبی، کشت مستقیم برنج مورد توجه قرار گرفته است. یکی از موانع محدود کننده در توسعه کشت مستقیم برنج افزایش تراکم علفهای هرز میباشد. بدین منظور اقدام به اجرای پژوهشی ترویجی و مشاهده ای با 7 تیمار در فالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با 3 تکرار در بهار سال 1402گردید. تیمارها عبارت بودند ازمصرف علفکشهای: پندی متالین (استامپEC33%)( 3 لیتر در هکتار)، اگزادیازون (رونستار SL12%) (3 لیتر در هکتار)، بن سولفورون متیل (لونداکس DF60%) (75 گرم در هکتار) به صورت پبش رویشی، توفوردی+امسیپیآ(یو46کمبی فلوئیدSL72%)(1.5 لیتر در هکتار)، بیس پایریباک سدیم (نومینیSC10%)(250 میلی لیتر در هکتار) به صورت پس رویشی، تیمار بن سولفورون متیل + بیس پایریباک سدیم (لونداکس DF60%+ نومینی SC10%) (75 گرم در هکتار+250 میلی لیتر در هکتار)و تیمار وجین. در زمان اجرای تحقیق و طی مراحل مختلف نمونهبرداری تعداد 6 گونه علف هرز مهم شناسایی گردید. نتایج نشان داد که تمامی علف کشهای مورد بررسی در این تحقیق به جز پندی متالین ، خسارت پایداری را بر روی محصول زراعی نداشتند. پس از شاهد وجین علفهای هرز، بیشترین میزان کنترل علفهای هرز به ترتیب مربوط به تیمار بن سولفورون متیل + بیس پایریباک سدیم ، بیس پایریباک سدیم و بن سولفورون متیل یود. در مورد عملکرد برنج نیز پس از شاهد وجین علفهای هرز، بیشترین میزان عملکرد به ترتیب مربوط به تیمار بن سولفورون متیل + بیس پایریباک سدیم ، بیس پایریباک سدیم و بن سولفورون متیل یود. |
| کلیدواژه ها |
| خشکسالی، خشکه کاری، علفکش، مدیریت علفهای هرز |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
