پاسخ برخی صفات زراعی ذرت شیرین (Zea mays L. var. saccharata) و ماش (Vigna radiate L.) به سامانه کشت مخلوط افزایشی و رقابت علف‌های هرز
کد مقاله : 1041-THIWSC
نویسندگان
آمنه قلی نژاد1، علیرضا یدوی *2، محسن موحدی دهنوی3، حمید اله دادی4
1دانش آموخته کارشناسی ارشد زراعت دانشگاه یاسوج
2عضو هیات علمی دانشگاه یاسوج
3هیات علمی دانشگاه یاسوج
4دانش آموخته کارشناسی ارشد آگروتکنولوژی دانشگاه یاسوج
چکیده مقاله
به‌منظور بررسی اثر کشت مخلوط افزایشی و رقابت علف‌های هرز بر برخی صفات زراعی ذرت شیرین (Zea mays var. saccharata) و ماش (Vigna radiata) آزمایشی مزرعه‌ای در شهرستان چرام، استان کهگیلویه و بویراحمد اجرا شد. این آزمایش به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار انجام گرفت. فاکتور اول شامل شش الگوی کشت: کشت خالص ذرت شیرین، کشت خالص ماش، و کشت مخلوط افزایشی ذرت شیرین با ۲۰، ۴۰، ۶۰ و ۸۰ درصد تراکم بهینه ماش (در کنار تراکم ثابت ذرت شیرین) بود. فاکتور دوم شامل دو سطح مدیریت علف‌های هرز (کنترل و عدم کنترل) در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد عدم کنترل علف‌های هرز ، ارتفاع بوته ذرت شیرین و ماش را به میزان 94/5 و 37/13% کاهش داد. همچنین شاخص سطح برگ ذرت شیرین و شاخه‌های جانبی ماش، متاثر از حضور علف‌های هرز 41/16 و 32/15% کاهش یافتند. بیشترین عملکرد بلال ذرت شیرین در سامانه کشت مخلوط با تراکم 40% ماش حاصل شد. کمترین تراکم علف‌های هرز (51/15 بوته در مترمربع) نیز از تیمار ذرت شیرین + 60% ماش حاصل شد که تفاوت آماری با تراکم 40% ماش نداشت. بر اساس نتایج این تحقیق، کشت مخلوط ذرت شیرین با 40% ماش علاوه بر بهبود صفات مورفولوژیکی هر دو گیاه، بهترین عملکرد بلال را در کنار کاهش تراکم علف‌های هرز نشان داد.
کلیدواژه ها
رقابت بین‌گونه‌ای، شاخص سطح برگ، عملکرد بلال، مدیریت زراعی علف‌های هرز
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر